Algılamak dedikleri

Düşünceleri başını ağrıtıyordu artık. Hele bugün hem başı ham midesi birbirine dolanmıştı. Hiç anlamadım zaten bu hayatı derken ‘Dur’ dedi içindeki. Bu bildiğin tuzak. Sarmal bu, sarmal !! Hep aynı yere düşürüyor seni. Kendince çocukluğundan bu yana geliştirdiği bir yöntemdi başını sallamak. İstemediği düşünceler üşüşünce başına başını sallardı. Salladı yine. 

Peki ya şimdi diye baktı etrafına, algıladığımı yapacaksam neyi algılıyorum ben? Neleri yaptım bugün? Nelerin yanından geçtim, neleri seyrettim? Hepsi mi algıladıklarım yani? Eh, bu nasıl yönetilir ki? Hücreye mi kapayayım kendimi? Zaten kapatmıştı neredeyse? Dağın başında tek başına…. Bu atıllığın sebebi bu muydu? Derken midesindeki o hoşlanmadığı duygu tekrar belli etti kendini.. Bu koca dünyada bir tek ben mi anlamıyorum???